ايران: الاعتقال التعسفي لناشط حقوق الانسان كامانجر

فرستادن به ایمیل چاپ مشاهده در قالب پی دی اف

ايران: الاعتقال التعسفي لناشط حقوق الانسان كامانجر
Tuesday, 18 December 2007

منذ اكثر من سنة وناشط حقوق الانسان والمدرس السيد فرزاد كامانجر قابع في السجون الايرانية لاسباب غير معروفة. ولم يُسمح لحد الان لاسرته ومحاموه بمقابلته.
يعاني السيد كامانجر من النزيف بعد تعرضه للتعذيب، وبالتالي فوضعه الصحي في خطر.

ادامه مطلب...
 

Future Belongs to the Fallen Buried Without a Shroud

فرستادن به ایمیل چاپ مشاهده در قالب پی دی اف

Farzad Kamangar wrote the following piece in memory of a political prisoner from 1980’s.  This political prisoner who suffered from terrible poor vision used a small piece of cardboard in place of each lens when his glasses broke during beatings and torture.  This was the last image of him seen by his mother.  The aforementioned political prisoner was subsequently murdered under torture and was buried in an unknown and unmarked grave.  This piece has been dedicated by Farzad Kamangar to the mother of this political prisoner.

Future Belongs to the Fallen Buried Without a Shroud

Prison is the tale of body and lash, fist and captivity, rope and neck, fire and skin, lead and heart.  Prison is a melody to keep alive hope; prison is a pane to a glistening future.

First Image – Santiago, Chile:

A tormentor is crushing his prisoner’s hands so that he doesn’t play the guitar or compose songs and lullabies for Chilean children, but he sings without pause:

Come, come, come
Come; we hurl down the road spread ahead
Another future is about to evolve

Years later, the headlines in Chilean newspapers read, “Rest Peacefully; Dictator Died.”
And the guitarist adorns the pages of a poet’s collected works, and people adore the master verse in their poet’s masterpiece.

Second Image – Soviet Prisons – Stalin:


Beria passes judgment, murders, hacks into pieces and exiles anyone who believes differently.
Several decades later!
A youngster at school reads his country’s contemporary history, and by hearing Beria’s name, he spits on the floor.  Another youngster angrily tears the pages of his book apart.

Third Image – 1980’s – Iraq:

A caravan of women, girls, children, the young and the old are moved towards the vast deserts of Nugra Salman for genocide.  A child clenches her doll tighter to her chest and counts the stars with eyes wide open while she is buried under piles of dirt.  A girl commits suicide before her honor is stained under Ali Hassan Majid’s brazen gaze.

In the third act, my little sisters without a bridal gown, innocent and pure, with the sun shining down on their coffins, return to their birth place.

A child in Halabja boldly urinates on Saddam’s picture and statue.
A young Shi'a during the dictator’s execution howls, “Go to hell.”
And a Kurd steps into Baghdad’s castles and ridicules Saddam.

Fourth Image – Diyarbakir Prison, Turkey – 1980’s:

The General rapes the family of a prisoner in order to break his resistance, and to keep Nowruz alive, a prisoner sets himself ablaze to become eternal in the flames of Nowruz.

During Nowruz 2009, the children of Diyarbakir in every corner of their neighborhoods daringly chant, “The General is a coward.”  A crowd of millions gather around Nowruz’s bonfire, the same flames that the General thought extinguished.

Last Image - 1980’s Evin Prison – Tehran:

A prisoner with broken eyeglasses heads to see his mother for the last time so that he can carry her image with him to his grave.  A few weeks later, his clothing and glasses are delivered to his mother.

Years later, another prisoner from Evin writes to his fiancé, and the girl reads the letter to her grandmother while the old woman holds the broken eyeglasses in her hands.  The girl reads:

Anywhere in the world, let them remain unknown in broken tombs, without gravestones or crosses.
Let them become one with the soil; let a free cypress whose roots run deep in their hearts and its branches soar high in the sky be their mark.
Let them remain unknown.  “Future belongs to the fallen buried without a shroud.”

Farzad Kamangar
Evin Prison
Ordibehesht 1389 [April – May 2010]

 

بچه ها! راه دریا از این طرف است/ سیامک تلخابی

فرستادن به ایمیل چاپ مشاهده در قالب پی دی اف

گرامی باد ۱۹ اردیبهشت سالروز شهادت معلم آزاده، فرزاد کمانگر

فرزاد کمانگر که امسال سومین سالگرد شهادت او و چهار یار انقلابی‌اش را گرامی می‌داریم، معلمی بود شریف که با رنج و حرمان مردم خود زیست و غم بیشمار زحمتکشان سرزمین خود را داشت.

او معلم بود وبخشی از پربار‌ترین سال‌های زندگی وی که به شخصیت انقلابی و مردمی وی شکل داد، یادگار این دوران است. سالیان تدریس در کامیاران، او را با دنیای زیبا و معصومانه کودکان کرد پیوند داده بود. صمیمتی که در کلام و نوشته‌های او موج می‌زد طنین آن روزگاران و آن خنده‌ها و شیطنت‌های شیرین و بی‌ریای کودکان را داشت.

ادامه مطلب...
 

ب مثل بیگانه/ علی‌اصغر فریدی

فرستادن به ایمیل چاپ مشاهده در قالب پی دی اف

قبل از طلوع آفتاب دانش‌آموزان راهی مدرسە می‌شوند. مدرسە مخروبەای است در میان خانەهای روستا معلم در کلاس قدم می‌زند و منتظر است تا دانش‌آموزانش بیایند. معلم، جوانی است باهوش، خوش‌رو، کە بە خوبی در دل مردم دە جایی گرفتە. یار و یاور ستمدیدگان است و امید فقرا. جوانی خوش‌قلب و خوش‌رویی کردی پوش و کردی گویی.

در ابتدای صبح کلاس درس با سرودی آغاز می‌شود، بعد معلم می‌گوید: بچەها امروز شنبە است و مثل همیشە وقت پرسش «وریا» تو بلند شو و درس گذشتە را برای‌مان بازگو کن.

ادامه مطلب...
 

یاد فرزاد کمانگر در زندان رجایی شهر گرامی داشته شد

فرستادن به ایمیل چاپ مشاهده در قالب پی دی اف

شماری از زندانیان سیاسی زندان رجایی شهر روز چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت، طی مراسمی یاد و خاطره فرزاد کمانگر، علی حیدریان، فرهاد وکیلی، شیرین علم‌هولی و مهدی اسلامیان، پنج زندانی سیاسی اعدامی را گرامی داشتند.

به گزارش خبرگزاری دیدبان حقوق بشر کردستان گفته می‌شود این مراسم یادبود به مناسبت فرارسیدن ١٩ اردیبهشت (٩ می) و در چهارمین سالگرد اعدام فرزاد کمانگر و چهار تن از دوستان وی در زندان رجایی شهر برگزار شده است.

همچنین زندانیان سیاسی رجایی‌شهر کرج در این مراسم بیانیه‌ای مکتوب قرائت کردند و در آن، یاد و خاطره کمانگر و دوستانش را گرامی داشتند.

چهار سال پیش، در سحرگاه ۱۹ اردیبهشت‌ماه ۱۳۸۹، پس از قطع تلفن‌ها و ملاقات‌های زندان اوین، پنج زندانی سیاسی به نام‌های فرزاد کمانگر، فرهاد وکیلی، علی حیدریان، شیرین علم‌هولی و مهدی اسلامیان به چوبه دار سپرده شدند و خانواده‌های آنان برای همیشه چشم به راه فرزندانشان ماندند.

گفتنی است زندانیان شرکت‌کننده در این مراسم اعلام کرده‌اند که در روز ۱۹ اردیبهشت‌ماه ۱۳۹۳، در یادبود کمانگر و دوستانش، به مدت یک روز دست به اعتصاب غذا خواهند زد.

 
صفحه 1 از 79